ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΟΜΠΑΜΑ ΓΙΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ-ΜΟΝΑΧΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΦΙΛΙΠΠΟ

Κραυγή αγωνίας για τους απαχθέντες μητροπολίτες, αλλά και τις μοναχές της Μααλούλα, εκφράζει με επιστολή του προς τον Αμερικανό Πρόεδρο Ομπάμα ο Επικεφαλής της Αρχιεπισκοπής Βορείου Αμερικής της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Αντιοχείας Μητροπολίτης Νέας Υόρκης και Βορείου Αμερικής Φίλιππος Σαλίμπα. 
Μεταξύ άλλων αναφέρει:

"δεν έχω την ειρήνη των Χριστουγέννων , όσο δύο αδελφοί μου επίσκοποι ο Boulos Yazigi και ο Youhanna Ibrahim είναι ακόμα σε αιχμαλωσία στη βόρεια Συρία και δεν υπάρχει καμία είδηση ​​από την απαγωγή τους . Στην πραγματικότητα δεν γνωρίζουμε αν είναι ζωντανοί ή νεκροί. Επίσης πριν από δύο εβδομάδες δώδεκα μοναχές μας απήχθησαν από το μοναστήρι της Αγίας  Θέκλας της Μααλούλα στη Συρία . Αυτές οι μοναχές είναι αθώες γυναίκες που φροντίζουν κάποια ορφανά στο μοναστήρι . Αυτές οι γαλήνιες γυναίκες δεν έχουν όπλα και δεν πολεμούν , αλλά προσεύχονται  για την ειρήνη  μέρα και νύχτα . Ήρθα σε επαφή με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και μίλησα στον Πρέσβη ο οποίος μου υποσχέθηκε ότι κάνει ό, τι είναι δυνατόν για να επιτύχει την απελευθέρωση των δύο απαχθέντων επισκόπων, αλλά και των μοναζών, αλλά εις μάτην .

Καλά Χριστούγεννα!!!!!

Αυτές τις γιορτές οργανώστε τις μικρές αγορές σας βοηθώντας τη φιλανθρωπία και την Ιεραποστολή

 

Η προσπάθεια στη διαρκή δωροέκθεση "από καρδιάς" συνεχίζεται στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής στο Πολυδένδρι Αττικής. 

Μία μεγάλη ομάδα εθελοντών οργανώνει με φροντίδα ό,τι η αγάπη και το ενδιαφέρον των ανθρώπων φέρνει στην Ιερά Μονή, ώστε να διατεθούν για τις ανάγκες της φιλανθρωπίας και της Ιεραποστολής στην Ελλάδα,  την Αφρική ,αλλά και τη Βόρειο Ήπειρο

Τα καλύτερα και τα καινούργια ρούχα που διαθέτουν προσκυνητές της Μονής ή ακόμα και εταιρείες διατίθενται έναντι μικρού ποσού στην Δωροέκθεση, ενώ τα υπόλοιπα οργανώνονται σε ιδιαίτερο χώρο, ώστε να μοιράζονται σε όσους έχουν μεγαλύτερες ανάγκες.

Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΣΤΗ ΜΟΝΗ ΣΙΝΑ (ΦΩΤΟ)

Στην καρδιά της ερήμου της αβάτου, πετρώας και ανύδρου Σιναιτικής χερσονήσου κείται η ιστορική βυζαντινή, αυτόνομη, βασιλική και αυτοκρατορική Ι. Μονής της Αγίας Αικατερίνης Θεοβαδίστου Όρους Σινά.

Μέσα σε κλίμα βυζαντινής μεγαλοπρεπείας την 8η  Δεκεμβρίου (25 Νοεμβρίου ιουλιανού ημερολογίου) εορτάστηκε η ετήσια μνήμη της προστάτιδος και εφόρου του Θεοβαδίστου Σιναίου Όρους Αγίας Μεγαλομάρτυρος Αικατερίνης της πανσόφου. 
Στον πανηγυρικό εσπερινό προεξήρχε ο ελληνομαθής Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Τριπόλεως και Χώρας κ. Εφραίμ, εκ των νέων Ιεραρχών του παλαιφάτου και εμπεριστάτου Πατριαρχείου Αντιοχείας, παρουσία που παρέχει χρηστές ελπίδες μετά του Μακαριωτάτου Πατριάρχου Αντιοχείας και πάσης Ανατολής κ.κ. Ιωάννου και των λοιπών Αρχιερέων του χειμαζομένου Αντιοχειανού θρόνου, ότι παρά τον υφιστάμενο διωγμό η Εκκλησία δεν θα εκριζωθεί βιαίως, αλλά θα επιβιώσει σε μία από τις πολύπαθες κοιτίδες της, την Μέση Ανατολή, συμπροσευχομένου του Πατρός και Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Αρχιεπισκόπου Σινά, Φαράν και Ραιθώ κ. Δαμιανού.

15 ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΑ

 

1. Κάποτε η Κύπρος υπέφερε από ανομβρία. Πείνα μεγάλη κι αρρώστιες πολλές μάστιζαν κυριολεκτικά τον δυστυχισμένο τόπο. Πολλοί πέθαιναν κάθε μέρα. Η κατάσταση ήταν τραγική. Ένας Ηλίας ή κάποιος άλλος όμοιος του χρειαζόταν τις στιγμές εκείνες, για να ανοίξει τους καταρράκτες του ουρανού. Και σαν τέτοιος βρέθηκε ο άγιος μας.

Ο πόνος του λαού του τον έσπρωξε σε θαθιά και κατανυκτική προσευχή. Το αποτέλεσμα υπήρξε άμεσο. Βροχές πολλές κι ευεργετικές άρχισαν να πέφτουν σ’ όλο τον τόπο. Κι όταν αυτές συνεχιζόντουσαν με κίνδυνο το κακό να γίνει μεγαλύτερο παρά την ανομβρία, τότε και πάλι οι προσευχές του αγίου τις σταμάτησαν. 
Το πονεμένο νησί ανέπνευσε. Γεννήματα όλων των ειδών πλημμύρισαν τους κάμπους. Κι οι άνθρωποι δόξασαν τον Μεγάλο Πατέρα, που τόσο γρήγορα και με τόση σπουδή τους λύτρωσε από τα δεινά.
Ιδιαίτερα η αγάπη του αγίου εκδηλωνόταν για τους πτωχούς και τους δυστυχισμένους. Σ’ αυτούς ήταν αδύνατο ο φιλάνθρωπος επίσκοπος να αρνηθεί τη βοήθεια και την προστασία του.

Φωτογραφίες από τον Εσπερινό στον πολιούχο της πόλεως του Πειραιά Άγιο Σπυρίδωνα

Φωτογραφίες: Στάθης Τσιμούρης

Χριστούγεννα 2013 σε 14 ημέρες!!!!!!!!!!!

Ευλογημένα Χριστούγεννα σε 15 μέρες!!!!!!!!!!!

Κορινθιακή σταφίδα: Μαύρη, ελληνική και πολύτιμη

Νέες μελέτες δείχνουν ότι είναι ένα «superfood» ευεργετικό για όλους, και ιδιαίτερα για τους διαβητικούς!

Είναι ένας (άγνωστος σε πολλούς) διατροφικός «θησαυρός» που κοστίζει όμως ελάχιστα, με «βούλα» αποκλειστικώς ελληνική. Είναι γλυκιά αλλά μπορεί να βοηθήσει ακόμη και τους διαβητικούς (!), όπως δείχνει τελευταία υπό δημοσίευση ελληνική μελέτη. Ο λόγος για τη μαύρη κορινθιακή σταφίδα η οποία, όπως θα δείτε, κλείνει μέσα στη «ρυτιδιασμένη» σάρκα της πλούτο αντιοξειδωτικών στοιχείων, ιχνοστοιχείων και διαιτητικών ινών που μπορούν να κάνουν τον καθέναν να… ξανανιώσει θωρακίζοντας τον οργανισμό του από πλήθος δεινών.

Γιορτινή κατασκευή

Πηγή :Parents diary.

Γέροντας Παΐσιος: «Της… κακοφάνηκε της Αγίας Βαρβάρας, γιατί είπα κανα-δυό λόγια με παράπονο!»

Φωτογραφία: Το εκκλησάκι της Αγίας Βαρβάρας στην Κόνιτσα όπου ο Γέροντας είχε την πρώτη του θεοπτία σε παιδική ηλικία…

Καθένας από κάποιο γεγονός που του έχει συμβή με την βοήθεια ενός Αγίου, έχει και μία ιδιαίτερη αγάπη στον Άγιο αυτόν. Μπορεί να είναι σοβαρό αυτό το γεγονός, μπορεί να είναι και απλό. Να, εγώ επειδή από μικρός πήγαινα στο Εκκλησάκι της Αγίας Βαρβάρας, εκεί στην Κόνιτσα, έχω σε μεγάλη ευλάβεια την Αγία Βαρβάρα. Η Αγία με βοήθησε και στον στρατό, όταν με πήραν στους ασυρματιστές, ενώ ήμουν αγράμματος με βοήθησε ύστερα και στο Σανατόριο μετά την εγχείριση στους πνεύμονες. Τότε οι γιατροί μου είχαν πει ότι, μόλις θα καθάριζε ο πνεύμονας, θα αφαιρούσαν τα λάστιχα και το μηχάνημα. Και ενώ θα τα έβγαζαν σε πέντε μέρες, είχαν περάσει είκοσι πέντε μέρες και δεν τα είχαν αφαιρέσει, και υπέφερα πολύ. Το Σάββατο 3 Δεκεμβρίου περίμενα τους γιατρούς, για να με ελευθερώσουν από το μαρτύριο αυτό, αλλά δυστυχώς δεν φάνηκαν.
πηγή Διακόνημα

Ένας αλλιώτικος πλούτος.

Πρωτ. Θεμιστοκλή Μουρτζανού

 

Οι άνθρωποι όταν ακούμε την λέξη «πλούτος», ο νους μας πηγαίνει στα υλικά αγαθά, στο χρήμα. Η ζωή της πίστης μας όμως μας δείχνει ότι ο πλούτος δεν μπορεί να περιοριστεί στην ύλη. Υπάρχει ένας αλλιώτικος πλούτος, ο οποίος πηγάζει από τον Θεό, προσφέρεται στον άνθρωπο αφειδώλευτα και οδηγεί στην ανάγκη ο άνθρωπος να ανταποδώσει τη δωρεά ως αντίδωρο αγάπης στον δοτήρα Κύριο. Πρόκειται για τον πλούτο της χάριτος του Θεού, ο οποίος μας δίδεται «εν Χριστώ Ιησού» και ο οποίος έχει διάρκεια αιωνιότητας, κρατά δηλαδή για πάντα την αξία του και γίνεται πλούτος αιωνιότητας για τον καθέναν ο οποίος τον κατέχει.

ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ

 

Αν κάποιος δεν έχει όρεξη για προσευχή και δεν είναι αποδεδειγμένα κουρασμένος, αυτός μπορεί να ξεκινήσει τον προσωπικό του διάλογο με τον Θεό προσευχόμενος για τους άλλους, έτσι ώστε σιγά – σιγά «να ξεπαγώσουν τα λάδια της ψυχής του» και μετά να αρχίσει να προσεύχεται και για τον εαυτό του.

Ο Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης, ο Ρώσος, (+24.9.1938) που έζησε στο Μοναστήρι του Αγίου Παντελεήμονος (Ρώσικο), μας είπε ότι οι πιο ευπρόσδεκτες προσευχές για τους άλλους είναι οι εξής: Πρώτα πρέπει να προσευχόμαστε για τους εχθρούς μας (Χριστομίμητη προσευχή, γιατί και ο Χριστός προσευχήθηκε για τους σταυρωτές Του πάνω από το Σταυρό).

Διδακτική διήγηση για όσους «σκοτώνουν» τον πολύτιμο χρόνο τους.

Ζούσε στους πρώτους αιώνας ένας μοναχός, ο οποίος όσες φορές τον ερωτούσε ο Ηγούμενος του «Πως πηγαίνει; στην υγεία σου, αδελφέ;».

Αυτός πάντοτε παραπονιόταν ότι ήταν κατάκοπος από την πολλή εργασία.

Ακούγοντας καθημερινώς ο Ηγούμενος το ίδιο παράπονο ερώτησε κάποια ημέρα τον Μοναχό: «Τι είδους εργασία κάμνεις και κοπιάζεις τόσον πολύ, αδελφέ;»

Τα παιδιά είναι ένα κομμάτι τ’ ουρανού στη γη

Τα παιδιά είναι ένα κομμάτι τ’ ουρανού στη γη. Μέσα στον κόσμο του εμπορίου, των αντιδικιών, της τάσης για επικράτηση και επιβολή, τα παιδιά αποτελούν την πιο όμορφη παραφωνία.
Δεν είναι μόνο η απλότητα που τα κάνει να ξεχωρίζουν, δεν είναι η ανεμελιά τους. Είναι ότι ζουν σε μία άλλη διάσταση, όπου τα «σπουδαία», τα «μεγάλα», τα «σημαντικά» χάνουν κάθε αξία.
Οι αγωνιώδεις φροντίδες μας και οι ανόητες μέριμνες δεν έχουν τη δύναμη ν’ αγγίξουν τα παιγνίδια τους. Ζουν τόσο έντονα, τόσο δυνατά το παρόν, που ελευθερώνονται από το παρελθόν και δεν χάνονται στο μέλλον.